Przysłowia

Przysłowia końskie:

 Jeździć konno może się nauczyć każdy, ale jazda w harmonii z koniem to sztuka
 Darowanemu koniowi w zęby sie nie zagląda
 By koń o swej sile widział, żaden by na nim nie siedział.
 Koń o święto nie prosi, tylko postu nie lubi.
 Jarmark i wesele koń pamięta cztery niedziele.
 Dobry koń jest połowica zdrowia ludzkiego
 Pańskie oko konia tuczy.
 Cudzemu koniowi, cudzej żonie, cudzemu psu nie dowierzaj.
 Konia z narowem, chłopa z uporem, żony z nie wstydem bodaj nikt nie miał.
 Konia nie bij, sługi nie lżyj, żony nie drażnij, chceszli mieć z nich statek.
 Ujechawszy milę, postój z koniem chwilę; ujechawszy trzy mile, czoła mu potrzyj; ujechawszy sześć, dajże mu jeść.
 Młody koń w pieniądze idzie, a stary z pieniędzmi.
 Pańska łaska na pstrym koniu jeździ.
 Koń, panna i wino wielkiego ochędóstwa potrzebują.
 Koniowi nogę kują, a żaba też swoje nadstawia.
 Koń ma dużą głowę, niech się martwi.
 Ceremoniał godów weselnych w Polsce, zawsze przytomności konia potrzebował.
 Lach bez konia, jak ciało bez duszy.
 Wyrwał się jak z łysą kobyłą na targ.
 Konia chudego, pachołka obdartego, niewiastę pijaną trudno zalecać.
 Do konia i białogłowy przystępuj śmiało.
 Konia tanio nie ceń, króla o mało nie proś.
 Słowo się rzekło, kobyłka u płotu.
 Największe szczęście na świecie na końskim leży grzbiecie.
 W nocy jeździć, głupiemu służyć, w karczmie gospodarować - wszystko niemal jedno.
 Konia urodziwego więcej do powinności głaskaniem przywiedziesz niż biciem.
 Konia i niewiasty z wszelkimi cnotami trudno dostać.
 Po nieśmiałym jeźdźcu konia, a śmiałym mężu wdowy szkoda dostawać.
 Koń ma być czuły, nóg pewnych i gęby wolnej.
 Koń stworzony ku bieganiu, jak ptak ku lataniu.