Konie do adopcji - fundacje dla koni

Jeżeli masz wystarczająco dużo czasu, żeby pracować z taki koniem to jasne, że się opłaca.

*takim

Różnie to bywa...czasami koń z fundacji wcale nie miał takich "przejść", po prostu został np zabrany od właściciela,który już nie był w stanie się nim zajmować. Poza tym, większość koni,zanim trafi do adopcji przechodzi w fundacji swojego rodzaju...hm...brakuje mi słowa..."odwyk", taką kurację przysposobienia do życia w rodzinie :-) Ludzie z fundacji zwracają uwagę,do kogo ma trafić dany koń i tak mniej więcej starają się ocenić,czy np 15-letnie dziecko da sobie radę z koniem narowistym.Mogą zaproponować innego konia,bardziej ułożonego.Niektóre konie wogóle zostają w fundacji na dożywocie,bo nie nadają się do wydania dalej- czy to z racji zdrowia,czy właśnie z racji różnych narowów,bardziej czy też mniej złośliwych.Fundacja po prostu się zabezpiecza,żeby potem nie zdarzyło się tak,że uratowany koń trafił do domu,gdzie wcale źle lepiej mu nie jest...Co do ilości pracy- każde zwierze wymaga czasu i poświęcenia.Nawet,jak weźmiesz sobie jakiegoś ułożonego konia,to będziesz musiała poświęcić czas na pracę z nim,na odpowiednie wychowanie,naukę,wyrobienie sobie u niego szacunku.A czy warto?Jak najbardziej!Jak już przebrniesz przez uzyskanie zaufania i nawiążecie nić porozumienia,to zyskasz przyjaciela do końca jego dni.Konie z fundacji wcale nie są gorsze,a czasami wręcz przeciwnie- chętnie odpłacają się dobrem za dobro,które dostaną od Ciebie.Zwróć tylko uwagę na stan zdrowia konia- bo w zależności, do czego będziesz go mieć- czy do jakiegoś niedużego sportu czy do lekkiej rekreacji- po prostu nie każdy konik do skoków będzie się jeszcze nadawał,ale śmiało pojeździ pod siodełkiem w teren przez długi czas :-)

No niewiem, trzeba być doświaczonym jeźcem i hodowcoł, a taka resocjalizacja może ciągnąć się latami